بهایاب رستوران و کافه

این ابزار هزینه یک دستور کامل غذا یا نوشیدنی را محاسبه می‌کند و آن را بر تعداد پرس واقعی خروجی تقسیم می‌کند. اگر دستور برای ۱۰ پرس است، مقدار مصرف مواد و زمان کار را برای همان ۱۰ پرس وارد کنید، نه برای یک پرس.

قیمت خرید با مقدار مصرف فرق دارد

برای هر ماده، قیمت و مقدار بسته‌ای را که خریده‌اید مشخص کنید و سپس مقدار مصرف آن ماده در دستور را بنویسید. مثلاً یک کیلو ماده خریده‌اید اما ۲۵۰ گرم در دستور مصرف می‌کنید. واحد خرید و مصرف باید هم‌خانواده باشند: کیلوگرم و گرم یا لیتر و میلی‌لیتر. تبدیل مستقیم وزن به حجم بدون اطلاعات بیشتر ممکن نیست؛ واحد نامرتبط را انتخاب نکنید.

مواد تنها هزینه غذا نیست

زمان کل آماده‌سازی و دستمزد ساعتی، هزینه کار دستور را مشخص می‌کند. سربار و بسته‌بندی را می‌توانید به‌صورت مبلغ کل دستور یا درصدی از هزینه مواد وارد کنید. این بخش‌ها اختیاری‌اند؛ خالی‌بودنشان یعنی در نتیجه صفر محسوب می‌شوند، نه اینکه در کسب‌وکار شما واقعاً وجود ندارند.

سه روش قیمت‌گذاری؛ فودکاست و سود را اشتباه نگیرید

برای قیمت پیشنهادی می‌توانید یکی از سه روش را انتخاب کنید: حاشیه سود (Margin) یا اضافه‌بها (Markup) که بر بهای کامل هر پرس اعمال می‌شوند، یا فودکاست هدف که بر هزینه مواد هر پرس تکیه دارد. فودکاست، نسبت هزینه مواد هر پرس به قیمت فروش همان پرس است؛ مثلاً فودکاست ۳۰٪ یعنی ۳۰ درصد فروش صرف مواد شده است و به معنی سود ۳۰٪ نیست.

دو درصد سود، یک مبلغ سود

سود هر پرس، قیمت فروش واردشده منهای بهای هر پرس با هزینه‌های واردشده است. سود به فروش نشان می‌دهد چند درصد دریافتی شما سود است؛ سود به بها نشان می‌دهد چقدر بالاتر از هزینه فروخته‌اید. نتیجه هر دو را نشان می‌دهد تا در قیمت‌گذاری دچار اشتباه نشوید.